Na ekranie: „Nić widmo” – recenzja

Categories KulturaPosted on

Akcja filmu, wyreżyserowanego przez Paula Thomasa Andersona rozgrywa się w  latach pięćdziesiątych ubiegłego wieku w Londynie. Głównym bohaterem jest Reynolds Woodcock – krawiec, a właściwie już raczej artysta, właściciel ekskluzywnego i renomowanego  domu mody.
Jego projekty to wyjątkowe i niepowtarzalne kreacje, szyte na zamówienie  dla bardzo bogatych i eleganckich klientek.

Autorka: Grażyna Tarnowska

Wybitne aktorstwo

W głównej roli wystąpił Daniel Day-Lewis, znakomity angielski aktor filmowy i teatralny, zdobywca trzech Oskarów, za pierwszoplanowe role w filmach „Moja lewa stopa”, „Aż poleje się krew” oraz „Lincoln”.

Day-Lewis po mistrzowsku przedstawił osobowość Reynoldsa, starego kawalera, którego życie było jakby skrępowane sztywnymi regułami zachowań i rytuałów, które wówczas były uznawane w, sportretowanych w filmie, sferach za perfekcyjny savoir-vivre.

Każde spojrzenie, każdy ruch aktora jest precyzyjnie dostosowany do przebiegu akcji. On stworzył tę postać w sposób, który nie da się powtórzyć w innym wykonaniu, ponieważ nie byłaby już tak doskonale prawdziwa.

Mistrz i młoda kobieta

Uporządkowany, wręcz skostniały i wypełniony wyłącznie pracą, pozbawiony radości, świat naszego bohatera rujnuje doszczętnie i przewraca do góry nogami Alma, młoda kelnerka, z prowincjonalnego hotelu, w którym zatrzymuje się na jakiś czas przemęczony pracą Woodcock.

Ta Słowianka, to przeciwieństwo wszystkich kobiet, jakie mistrz sztuki krawieckiej poznał dotychczas, a przede wszystkim siostry (Lesley Manville), starej panny, na stałe obecnej w jego życiu i nieżyjącej od dawna matki, którą bohater kochał do szaleństwa.

Rolę Almy zagrała znakomicie Vicky Krieps. W bardzo naturalny sposób przedstawiła świeżość i inność tej dziewczyny na tle snobistycznego i hermetycznie zamkniętego, we własnym kręgu, londyńskiego towarzystwa.

Znajomość  tych dwojga, powoli, bardzo powoli, przekształca się w uczucie. Prawdziwe uczucie kobiety i mężczyzny – w miłość. To wspaniałe uczucie, dla którego ani wiek ani brak urody nie jest żadną przeszkodą. Osoba kochana jest zawsze piękna i wyjątkowa bez względu na wszystko… i bez względu na to jaka jest naprawdę.

Alma zakochała się pierwsza i postanowiła zdobyć Reynoldsa wyłącznie dla siebie, odrywając go na zawsze od matki i siostry. Znalazła na to dosyć podstępny sposób i wygrała. Jej wątpliwy moralnie postępek, który mógł się zakończyć tragicznie, zaprowadził ją jednak do celu. Dziewczyna zdobyła miłość Reynoldsa, który  z oschłego starego kawalera, zmienił się w zakochanego męża.

Reżyser koncentruje główny wątek filmu na pokazaniu rodzących się uczuć, nie ma tam scen seksu, które w kontekście subtelnej  atmosfery obrazu wyglądałyby po prostu banalnie.

Przeciągające się niektóre sceny nie są nudnymi dłużyznami, lecz tworzą  pełen napięcia nastrój filmu, który niemal wciąga widza w życie jego bohaterów.

Na uwagę zasługuje również podkład muzyczny, muzyka nie ogłusza, a  w delikatny i subtelny sposób podkreśla akcję filmowej opowieści.

Nagrody

Paul Thomas Anderson stworzył niezwykłe dzieło nominowane do Oskara 2018 w aż sześciu kategoriach:

  • najlepszy aktor pierwszoplanowy – Daniel Day-Lewis
  • najlepszy film
  • najlepsza rola drugoplanowa – Lesley Manville
  • najlepszy reżyser – Paul Thomas Anderson
  • najlepsza muzyka – Jonny Greenwood
  • najlepsze kostiumy – Mark Bridges

Film ma też  dwie nominacje do Złotych Globów w kategorii najlepszy aktor i najlepsza muzyka.

Ostatecznie Amerykańska Akademia Filmowa nagrodziła  Oskarem tylko  Marka Bridgesa za perfekcyjne kostiumy.

Moim zdaniem to stanowczo za mało. Ten film zasłużył na więcej! Warto pójść do kina żeby zobaczyć tę historię.

Komentarze

ZAPISZ SIĘ NA NEWSLETTER!

FreshMail.pl